Psychoterapia poznawczo-behawioralna
Psychoterapia poznawczo-behawioralna to podejście krótkoterminowe, ustrukturyzowane, zorientowane na cel, w którym zarówno pacjent jak i terapeuta pełnią aktywną rolę wspólnie pracując nad rozwiązaniem problemu. Praca terapeutyczna opiera się na założeniu, że problemy pacjenta są wynikiem błędnej interpretacji i że są one podtrzymywane przez niepomocne sposoby radzenia sobie. W trakcie terapii pacjent uczy się więc identyfikować, a następnie weryfikować i modyfikować zniekształcone myśli i przekonania, oraz wypróbowuje nowe, bardziej pomocne zachowania. Podstawowe metody pracy to dialog sokratejski i eksperyment behawioralny.
W ciągu ostatnich lat przeprowadzono na świecie wiele badań klinicznych, które udokumentowały wysoką skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej w leczeniu różnego rodzaju zaburzeń i problemów, takich jak, m.in:
- lęk paniczny
- lęk uogólniony
- lęk o zdrowie
- fobie proste
- agorafobia
- zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
- PTSD
- depresja i inne zaburzenia nastroju
- niskie poczucie własnej wartości, nieśmiałość, lęk społeczny
- zaburzenia odżywiania, takie jak bulimia i anoreksja
- złość i zaburzenia kontroli impulsów
- stres i deficyty umiejętności radzenia sobie z nim
- uzależnienia i nadużywanie substancji psychoaktywnych
- problemy wieku dziecięcego i młodzieńczego
- problemy w relacjach z innymi ludźmi, m.in. problemy w związkach